Spędź ciekawe popołudnie w Pokoju zagadek Doktora Růžički w Bibliotece

W zatorskiej Bibliotece Publicznej powstał pokój zagadek. Świetny pomysł na spędzenie ciekawego popołudnia.

Codziennie w godzinach pracy biblioteki czytelnia zmienia się w gabinet lekarski, gdzie każdy może spróbować swoich sił w rozwiązaniu zagadek i poznać tajemnice gabinetu doktora Ružicki! Można przyjść w kilka osób i rozwiązać zagadki zespołowo dobrze się przy tym bawiąc.

Najlepiej zarezerwować termin dzwoniąc na numer 338412219. Ostatnie wejście o godzinie 16.00.

Autorem scenariusza jest Łukasz Dziedzic, natomiast pokój zagadek powstał dzięki wsparciu miejscowego ośrodka zdrowia, który przekazał niezbędny sprzęt, Towarzystwa Miłośników Ziemi Zatorskiej, które udzieliło informacji i wsparcia merytorycznego oraz Zespołu Szkolno – Przedszkolnego w Podolszu który przekazał szkielet. Tym samym udało się odtworzyć gabinet zasłużonego dla Zatora lekarza.

A kim tak właściwie był dr Fryderyk Růžička? Urodził się w Czechach 3 kwietnia 1873 roku we wsi Drašetice, w wielodzietnej rodzinie chłopskiej.
Po uzyskaniu dyplomu lekarza wszech nauk na Uniwersytecie w Pradze w roku 1900 rozpoczął służbę jako lekarz wojskowy w różnych garnizonach monarchii Austro – Węgierskiej.
W roku 1917 doktor został mianowany komendantem 4 szpitali barakowych dla chorych na jaglicę (trachoma). Szpitale znajdowały się w Podolszu, Jankowicach, Dworach i w Piaskach pod Krakowem. Wtedy doktor wraz z rodziną przeniósł się do Zatora, gdzie zamieszkał w domu ówczesnego dyrektora szkoły Kotrubskiego przy ulicy Wadowickiej.
Po zakończeniu wojny postanowił osiąść w Zatorze na stałe i poświęcić się praktyce prywatnej. Na decyzję tę wpłynęła okoliczność, że w Zatorze mieszkał wuj jego żony Józef Medwecki, kupiec i dyrektor banku. W 1923 r kupił dom przy ul. Wadowickiej 30, gdzie mieszkał przez resztę życia.
Poza praktyką prywatną pełnił obowiązki lekarza miejskiego i kolejowego oraz przez pewien czas w Kasie Chorych. Mimo tak wytężonej pracy znajdował czas na udział w życiu kulturalnym i społecznym Zatora. Był współzałożycielem teatru amtorskiego, strzelnicy, kortu tenisowego. Z pasją gromadził i opracowywał materiały historyczne związane z dziejami Zatora. W latach trzydziestych założył Koło Miłośników Historii Zatora i muzeum miejskie, do którego przekazał zebrane dokumenty i eksponaty.
Po wojnie z uwagi na wiek i stan zdrowia doktor ograniczył praktykę do swojego gabinetu, ciesząc się nadal zaufaniem licznych pacjentów.
Zmarł 20 października 1949 roku po krótkiej chorobie, został pochowany na zatorskim cmentarzu.